dogtroep
Dogtroep
Jaren werkte ik voor de dogtroep als uitvinder, special effectsman en uitvoerder en ontwerper van monumentale objecten en effecten. In die tijd was de Dogtroep een speciale groep van mensen die op geweldige wijze kon samenwerken. Dat droeg sterk bij aan de enorme dingen die ik voor elkaar kon krijgen. Zo kreeg ik de kans om een reeks enorme leuke kunstwerken te maken waarvan er nog steeds één in werkelijkheid te zien is.
De mandarijn
Voor veel voorstellingen van de Dogtroep heb ik alleen geholpen om objecten te bouwen. Dat begon eigenlijk gelijk in 1980 toen ik voor Jango Edwards ging werken. Jango had zijn studio in die tijd in Noord, naast de Dutchies en de Dogtroep.
Samen met Titia Bouwmeester bouwde ik een soort monster van staal. Het werd gebruikt in de voorstelling "De mandarijn". We noemde het 'Het Romeinse platje'. Een vreselijk ding van ijzere en blik. De kop viel er vanaf en het bewoog zich voort met behulp van twee mensen die wild met het gevaarte rond holde.
Adder Zonder Gras, Dogtroep opent et AZG
De opening van het Academisch Ziekenhuis Groningen. De toegansweg en de enormen glaze entreehal vormen ons toneel. Opnieuw stort ik me op de bouwtekeningen; binnen en buiten zijn nu het grote contrast en vragen om een ''verbinding''. Voor de acteur Wieger Woudsma maak ik een uitschuifbare arm van 25 meter lang. De arm hangt in de centrale hal en schuift door de glaswand heen naar buiten. Voor maximaal effect breekt Wieger door een glaze ruit van 1,5 bij 2 meter, en hangend aan de arm schuift hij naar buiten naar het publiek toe.
Dynamo Mundi
In 1996 werk ik mee aan de voorstelling Dynamo Mundi in Koninklijk Theater Carré in Amsterdam. Een geweldige voorstelling in de zaal waar ik ooit als klein kind naar het circus ging. Ik werkte aan een slinger. Een soort klok.
Een enorme stalen ding dat dwars door het dak ging, zei men.
Uwaga uwaga
Een openlucht voorstelling van de Dogtroep in Polen. 1993. Opnieuw mag ik me volledig uitleven om een groot object te maken zonder doel of artistieke restrictie. Het speelveld is groot en weids, wat ik ga maken moet in een vrachtwagen passen. Dus wil ik iets maken dat tijdens de voorstelling opgebouwd kan worden. Zelf vind ik het heerlijk om te kijken op bouwplaatsen naar werkende mensen die onduidelijke handelingen verrichten. En omdat wat ik maak toch uitelkaar moet kunnen besluit ik een enorm demontabel wiel te maken. Met dit project rek ik mijn eigen grenzen opnieuw op.
Tête d'eau
Ruim experimenten, verder gaan dan de gebruikelijke materialen van de Dogtroep en zo proberen wat grotere maar niet al te lompe objecten te maken. Ik wilde iets maken dat groot was, elegant en wat transformeerde, een beetje Jacometti achtig. Bovendien moest het ook redelijk snel kunnen bewegen.
Het ding kreeg een naam: de Giraf en was een soort enorme pop.