Jango Edwards

Op 20-jarige leeftijd woonde ik in kraakpanden en bouwde dekoors. Ik liep Jango Edwards tegen het lijf en heb daar nog jaren voor gewerkt. Minstens vijf jaar was ik op tournee door heel Europa met The Friends Road Show.

Dit was mijn theater-opleiding. Ik leerde dekoors timmeren die reisbaar waren en in 'flight cases' paste. Belichten, kleine rolletjes om te acteren, podium techniek achter de schermen, vrachtwagen rijden. Toeren tot je er bij neer viel. Soms drie maanden lang met iedere dag een voorstelling op een nieuwe lokatie en met een enkele vrij dag.

Wat ik hier geleerd heb is om te kunnen anticiperen op het publiek. Jango bespeelde het publiek, niet alleen met steengoeie mime, of flauwe grappen en grollen, hij gebruikte ook enorme hoeveelheden dekoorstukken en props. Mijn kracht werd duidelijk: beeldend werken, groot publiek met kleine maar trefzekere middelen bewerken.

Later vormde ik met Tony Murchland en Robby Hahn een soort 'environmental art club': Light and Air. Zo toerde ik jaren lang van festival naar festival en deed mijn ervaring op die ik later bij de Dogtroep in alle vrijheid kon gebruiken om kunstwerken te maken.

Mijn dank voor wat ik van Jango heb geleefrd is groot. Hij was echt een meester. Grondlegger van het festival of fools en dus de alternatieve culterele stroming in Nederland. Inspirator voor velen en alle mensen waar hij mee werkte waren zeer bekwaam en ook daar ben ik tot top de dag van vandaag zeer dankbaar voor, voor de ervaringen en kennis die ik toen heb kunnen opdoen.